Wieprz zimny i twardy jak beton

Myślę sobie o tym jak to dziś, niczym eksplorator nieznanych lądów o prowieniencji Syberii lub Antarktydy, przy mrozie -15 stopni, przeszedłem wszerz przez oblodzony Wieprz, z jednego brzegu na drugi i z powrotem. I że żałuję, iż nie miałem czym zrobić zdjęć, bo takie wyczyny należy dokumentować – zwłaszcza leżenie na wznak na samym środku rzeki. Nie żebym leżał, ale bym się położył, gdybym miał sensowny aparat. Akurat mój W200 zaszwankował.

Poza tym świat wygląda nader imponująco w takich okolicznościach przyrody, a mróz daje się we znaki tylko w poniedziałkowe, zaspane i brudne poranki, a nie w niedzielne, słoneczne i bezwietrzne popołudnia.

Zdecydowanie polecam takie eskapady, zwłaszcza jeżeli ktoś ma koło domu rzekę, staw, bądź inny akwen. Ja akurat mam. Staw również zaliczyłem i, jak lokalna tradycja nakazuje, zrobiłem mały rekonesans wyspy, która znajduje się na samym jego środku. Przez większość roku ten skrawek ziemi jest dostępny tylko dla ptactwa pokroju kaczek, ale w mroźne zimowe dni każdy kozak stawia sobie za punkt honoru wylądowanie tam (nie siłą wioseł, ale własnych nóg) i postawienie symbolicznej chorągiewki z napisem „TU BYŁEM”.

Gdzie ojciec, tam i macka

W tym uroczystym dniu (146 lat temu Michał Dżekson dał światu płytę Thriller, świetną swoją drogą) chciałbym uspokoić wszystkich niecierpliwie wyczekujących spolszczenia DotT. Dzień ów wiekopomny nadchodzi wielkimi krokami. Jak można zaobserwować na stronie ScummPL, tłumaczenie objęło już 80% tekstów w grze. Gwoli ścisłości, te dane są z lekka zdezaktualizowane, ponieważ w międzyczasie, niczym ten górnik przodowy, urobiłem kolejne 5, może 10%. Przyjęta przeze mnie strategia translacyjna okazała się jednak umiarkowanie efektywna, albowiem zacząłem od tłumaczenia rzeczy najłatwiejszych, te trudniejsze zostawiając na koniec. Z drugiej jednak strony, gdybym zaczął od elementów takich jak kiedyś wspomniane gry słowne, itp., zamiast w 80-kilku, skrypt przełożony byłby w 50-kilku procentach. Nieważne zresztą. Ważne, by wersja polska była wersją polską – że strawestuję pewną pieśń patriotyczno-lamentacyjną autorstwa Jana Pietrzaka. Ta gra zasługuje na to, by jej bohaterowie komunikowali się z graczem znad Wisły w jego rodzimym języku, i by robili to dobrze. Ale o tym przekonywać nie muszę. Wytrwajcie jeszcze trochę. Damy radę.

I tu, przy akompaniamencie chóru gregoriańskiego śpiewającego „Last Christmas” (byłem dziś w Empiku, jeszcze mi dudnią w głowie te dźwięki z piekła rodem), zakończę ten przydługi, przegadany, ale spontaniczny wpis na tym blogu moim kochanym.

PS. Scheisse i verfluchte, chciałem zarzucić wpisem pierwszego grudnia, a tu już drugi mnie zastał. Cholerne dziury czaso-przestrzenne.

PS2. Właściwie mogłem czas poświęcony na pisanie tych wypocin spożytkować np. na tłumaczenie DotT.

PS3. Tak, kiedyś kupię sobie PS3.

Uch ty złośliwcze, ty!…

Łażę ci ja po internecie, zaglądam tu i tam, aż… napatoczyłem się na wikipediowy wpis dot. ubiegłorocznej kampanii prezydenckiej w USA (http://en.wikipedia.org/wiki/United_States_presidential_election,_2008). I co widzę? Miłościwie im panującego prezydenta jakiś złośliwiec przedstawił w ten oto sposób:

Oblicze Johna McCaina nietknięte, z czego wnoszę, że ww. nikczemnik jest zwolennikiem partii republikańskiej, a już na pewno sympatią do pana BO nie pała. Niby nic wielkiego, ale screen aż prosi się o publikację na 4chanie. Nie zdziwiłbym się gdyby to była robota jednego z b/tardów z tego „rynsztoka internetu” – jak sami o sobie mówią. Albo ktoś o nich powiedział. Whatever.

No i proszę. Nie minęło 5 minut – BO znów wygląda jak należy:

To żem ciachnął!

Zgodnie z wielokrotnie i zdecydowanie wyrażanymi postulatami ludności („Machiner, bys cos ciachnał na bloga), ciacham coś na bloga:

Plaster wołowinki się ciachnął wprost od zaprzyjaźnionego rzeźnika, Pana Władka. Dziękujemy, Panie Władku!

Has anybody got any E?

Właściwie powinienem teraz robić coś bardziej konstruktywnego, ale poczułem nagłą potrzebę uaktualnienia bloga. Nie mam wprawdzie o czym pisać (spoko, spoko, DotT ulega systematycznej germa… polonizacji), więc wrzucam dwa pozytywne, cudownie relaksujące perełki brytyjskiej sceny rave z początku lat 90-tych. N-Joi!

Feel So Real / Dream Frequency. To wersja audio o nieco lepszej jakości. Na YT dostępny jest również klip zgrywany z kasety VHS: +14 do kultowości.

[no tak, tu był klip, ale YT go usunęło w imię jakichś wydumanych praw autorskich ]

Natura nie znosi próżni. Oto Unity w remiksie TFSOL z pięknymi piano breakami (pierwszy w 0:48), rocznik 1992.

Far Out / Sons of A Loop Da Loop Era. Klasyczny „old skool anthem”, nagrywany w Boogie Times – legendarnym (i kultowym, a jakże!) londyńskim sklepie z winylami.

No i z powrotem do kieratu…

Macka tu, macka tam

Tłumaczenie DotT wkracza w zasadzie w fazę końcową. Mówię oczywiście o wersji alpha/beta, bo na gotowy patch przyjdzie nam jeszcze trochę poczekać. W tej chwili zajmuję się raczej modyfikowaniem tego co już zrobiłem (szeroko pojęta korekta, wyszukiwanie synonimów, itp.), niż tłumaczeniem angielskiego skryptu. A zostało go niedużo, choć muszę jeszcze zmierzyć się z grami słownymi, których przekład jest w równym stopniu problematyczny, co satysfakcjonujący – dla mnie, jako tłumacza. Jaki wspólny mianownik znaleźć dla znaczeń słów takich jak „plakat” i „potomność”?  Co ma wspólnego gatunek muzyczny zwany rock’n'rollem z marmurem, w którym rzeźbiarz tworzy swe dzieła? Tę drugą zagwozdkę udało mi się (jak sądzę) rozgryźć, ta pierwsza jeszcze czeka na swoją kolej. W wersji oryginalnej ostało się również mnóstwo pobocznych wypowiedzi bohaterów. Nie posuwają one fabuły do przodu, ale dodają tej grze tego, z czego słynie: humor, humor i jeszcze raz humor.

Do przeczytania.

Hello Tentacle!

Mój pierwszy wpis na moim pierwszym blogu ever. Sam nie wiem po co go założyłem, ale skoro już jest, to wypada coś tam, coś tam napisać, right? Wspomnę więc, iż  zacząłem pracę nad spolszczeniem Day of the Tentacle (Dzień Macki), czyli klasycznej przygodówki Lucas Arts, kontynuacji Maniac Mansion. Więcej szczegółów, w tym wybrane screeny z gry, pod adresem: http://grajpopolsku.pl/forum/viewtopic.php?f=9&t=408

Acha, już sobie przypomniałem. Otóż założyłem blog… aby mieć własny blog (yes! yes! yes!). Przyda się – lans i te sprawy, c’nie? W miarę możliwości, chciejstwa oraz czasu będę go sukcesywnie rozbudowywał: tu i ówdzie dodam motylki, kwiatki, czy inne szlaczki. Dla macek też się znajdzie miejsce, pod warunkiem, że będą różowe, no, ewentualnie fioletowe. Poza elementami graficznymi, powrzucam informacje dotyczące tego, czym się zajmuję, tj. tłumaczeń wszelkiej maści… Albo czegoś innego. Się pomyśli.

Narazka i papatki.